ترجمه "intikal" به فارسی

(Ar. naḳl “bir şeyi bir yerden bir yere götürmek, taşımak”tan intiḳāl) 1. (Bir yerden başka bir yere, bir durumdan başka bir duruma) Geçme, göçme: İnsan, çiçekler ve nebatlar gibi dâimâ değişmede ve gölge gibi bir halden bir hâle intikaldedir (Kâtip Çelebi’den Seç.). 2. (Birinden diğerine) Geçme, sirâyet etme, bulaşma. 3. (Öbür dünyâya) Göçme, ölme. 4. (Bir mal veya mülk mîras olarak) Kalma, irsiyet yoluyle geçme: İstanbul’a gelip mîras yoluyle biraz para intikal eyledikte... (Kâtip Çelebi’den Seç.). Gerçi Hâlet Hanım, dede mahrûmu olarak o büyük servetten payını alamamış bir kadın ise de âilenin mânevî mîrâsı kendisine cömertçe intikal etmiş bulunuyordu (Sâmiha Ayverdi). 5. (Söz) Bir konudan başka bir konuya geçme: Bir aralık söz kendisinin kim olduğuna intikal eder (Fâik Reşat). Tabiî bir cereyan ile musâhabe Firdevs Hanım’a intikal etmiş idi (Hâlit Z. Uşaklıgil). 6. (Söylenen sözdeki mânâyı ve maksadı) Anlama, kavrama: Ehl-i dikkat katreden ummâna eyler intikal (Lâedri). Fakat karşısındakinin Rumca bilmediğine intikal edince tekrar iğrenç bir yahûdi Fransızcası’yle ilâve etti (Ömer Seyfeddin). Ömer Behiç birden intikal edemedi (Hâlit Z. Uşaklıgil). 7. fels. Çıkarsama.