ترجمه "kabza" به فارسی

(Ar. ḳabż “avuçla almak ve tutmak”tan ḳabża) 1. (Kılıç, tabanca, ok vb.nin) Tutulacak yeri: Kılıç kabzasının nasırlattığı elinde kalem yabancı durmuyordu (Ömer Seyfeddin). Nedim ses çıkarmadan elini asabiyetle silâhının kabzasına vurdu (Aka Gündüz). Kılıcıyle hançerinin haç biçimi kabzaları bir örnekti, epeyce pahalı oldukları oymalarından belliydi (Kemal Tâhir). 2. (Sayılarla kullanıldığında) Avuç, tutam: Bir kabza hâki eyledi düşmen gözüne bâğ / Çıkmış gözünü ba’zıların yine kıldı sağ (Hamdullah Hamdî). Binlerce ser-i semâ-güzînin / Bir kabza türâb olur zevâli (Mehmet Âkif). 3. teşmil. Pençe: Kabza-i Hâlık’ta kalmış mihver-i devran esir (Cenap Şahâbeddin). Ni’met-i meşrûtiyyet kabza-i tahakkümden filvâki istirdat olunmuştu (Cenap Şahâbeddin). 4. Ok boyunu ölçmekte kullanılan, yumulmuş dört parmak uzunluğundaki (yaklaşık 9 santim) eski bir uzunluk ölçüsü. 5. Okçulukta ehliyet, ustalık. 6. (Okçulukta) Atıcıya göre sol taraf: “Kabza cânibi.” “Kabzaya atmak.”