ترجمه "zebun" به فارسی

(Fars. zebūn) Güçsüz, zayıf, âciz: Zevk-ı cihandan et beni de behredâr gül / Ben âşık-ı zebûnunu kıl bahtiyâr gül (Tevfik Fikret’ten). Bu yere bugün zebun bir hasta geliyor (Reşat N. Güntekin). Kimseden çekinmemiş ve kendilerini de kimseye borçlu ve zebun hissetmemekle hürriyetlerini kimseye satmamışlardır (Sâmiha Ayverdi). ѻ Zebun etmek: Âciz, karşı koyamaz duruma getirmek: Şîrler pençe-i kahrımda olurken lerzan / Beni bir gözleri âhûya zebûn etti felek (Yavuz Sultan Selim). Merd ise nefsin zebûn etsin ki Rüstemlik budur (Şeyhülislâm Yahyâ). Zebun olmak: Zayıf ve düşkün duruma gelmek: Devletin günbegün füzûn olsun / Düşmenin kahr ile zebûn olsun (Fıtnat Hanım). Meselâ müsteir, iki günde varılacak mahalle âriyet hayvan ile bir günde gidip de ol hayvan telef olsa yâhut zebun olarak kıymetine noksan gelse zaman lâzım gelir (Cevdet Paşa). (Birinin veya bir şeyin) Zebûnu olmak: (O kimse veya şey karşısında) Âciz kalacak kadar bağlanmak: Haber söyler derûnundan birûnu / Bu hecrin ol dahi olmuş zebûnu (Şemseddin Sivâsî).